محمد محمودی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اهمیت مهدویت در زندگی انسان امروز، اظهار کرد: موضوع مهدویت را نمی‌توان فقط یک مسئله اعتقادی مربوط به آینده دانست؛ مهدویت در واقع می‌تواند به یکی از مهم‌ترین منابع امید، معنا و مسئولیت در زندگی انسان امروز تبدیل شود.
وی افزود: در شرایطی که نسل جوان با مسائل مختلفی مانند بحران معنا، اضطراب آینده، فردگرایی، سرعت تحولات اجتماعی و انبوه اطلاعات در فضای مجازی روبه‌روست، باور به آینده‌ای که در آن عدالت و معنویت بر بی‌عدالتی و ظلم غلبه می‌کند، می‌تواند افق متفاوتی پیش روی انسان قرار دهد.
ضرورت حضور آگاهانه در فضای مجازی برای ترویج فرهنگ مهدویت
محمودی با اشاره به چگونگی طرح موضوع مهدویت در شبکه‌های اجتماعی بیان کرد: امروز در شبکه‌های اجتماعی، مهدویت با شکل‌های مختلفی مطرح می‌شود. بخشی از این محتواها علمی، معرفتی و جدی است و بخشی نیز ممکن است گرفتار ساده‌سازی، کلیشه یا حتی ادعاهای بدون پشتوانه باشد.
این عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان ادامه داد: بنابراین یکی از کارهای مهم در عرصه مهدویت، حضور فعال و آگاهانه در فضای مجازی است؛ یعنی به جای آنکه مهدویت را صرفاً در قالب مطالب مناسبتی عرضه کنیم، باید بتوانیم آن را با زبان نسل جدید و در قالب‌های جذاب، مستند و قابل فهم مطرح کنیم.
وی تصریح کرد: جوان امروز فقط به دنبال دریافت اطلاعات نیست، بلکه می‌خواهد بداند این باور چه نسبتی با زندگی واقعی، آینده، اخلاق و مسئولیت اجتماعی او دارد.
انتظار واقعی، آمادگی برای ساختن انسانی بهتر و جامعه‌ای عادلانه‌تر است
محمودی با تأکید بر ارتباط مهدویت و بازگشت به معنویت گفت: از این جهت، مهدویت با بازگشت به معنویت نیز ارتباط جدی پیدا می‌کند. معنویت می‌تواند به زندگی انسان جهت بدهد و او را نسبت به خود، دیگران و آینده مسئول‌تر کند.
وی افزود: انتظار نیز اگر درست فهمیده شود، به معنای نشستن و منتظر ماندن نیست، بلکه نوعی آمادگی برای ساختن انسانی بهتر و جامعه‌ای عادلانه‌تر است. کسی که منتظر تحقق عدالت است، باید در حد توان خود نیز با ظلم، بی‌عدالتی، دروغ و فساد مقابله کند.
این دکترای معارف اسلامی با اشاره به دیدگاه برخی اندیشمندان غربی درباره مهدویت و مفهوم غیبت اظهار کرد: این نگرش حتی از دید اندیشمندان غربی همچون هانری کربن پنهان نمانده است. در خوانش او، غیبت صرفاً ناپدید شدن یک شخصیت تاریخی نیست، بلکه با نوعی حضور و ظهور معنوی در آگاهی و جان پیروان پیوند دارد.
وی ادامه داد: کربن از مفهوم (parousia) یا «بازگشت به زمان حال» سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که پیروان باید به این بازگشت، نوعی «ولادت» ببخشند.
محمودی خاطرنشان کرد: فارغ از همه مباحثی که درباره تفسیر کربن می‌توان مطرح کرد، این نگاه یک نکته مهم را برجسته می‌کند و آن اینکه انتظار، اگر قرار است زنده باشد، باید در زندگی انسان امروز اثر بگذارد. مهدویت نباید فقط یک وعده مربوط به آینده باشد؛ باید در اخلاق، رفتار، مسئولیت و نگاه انسان به جهان نیز حضور پیدا کند.
جوانان و دانشجویان؛ تولیدکنندگان فرهنگ مهدویت، نه صرفاً مصرف‌کنندگان آن
این عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان با اشاره به اهمیت فعالیت جوانان و دانشجویان در حوزه مهدویت بیان کرد: فعالیت جوانان و دانشجویان در حوزه مهدویت نیز از همین منظر اهمیت زیادی دارد. امروز نسل جوان فقط مخاطب فرهنگ مهدویت نیست، بلکه می‌تواند تولیدکننده و گسترش‌دهنده آن باشد.
وی تأکید کرد: باز تأکید می‌کنم جوان خودش می‌تواند تولیدکننده باشد، نه مصرف‌کننده صرف. فعالیت‌های فرهنگی، نشست‌های دانشجویی، تولیدات رسانه‌ای، پادکست، مستند، هنر، ادبیات و فعالیت‌های اجتماعی می‌توانند مهدویت را از یک موضوع صرفاً نظری به یک تجربه زنده فرهنگی تبدیل کنند.
محمودی افزود: هرچه این حضور بیشتر توسط خود جوانان شکل بگیرد، طبیعی‌تر و اثرگذارتر خواهد بود.
پاسخ به پرسش‌های نسل جوان با رویکردی عقلانی و گفت‌وگومحور
وی یکی از چالش‌های مهم در ترویج فرهنگ مهدویت را مسائل فکری نسل جوان دانست و گفت: جوان امروز پرسش‌های جدی درباره آینده، عدالت، نسبت دین و زندگی، نقش انسان در ساختن آینده و حتی درباره اصل باورهای دینی دارد. نمی‌توان با پاسخ‌های کلیشه‌ای یا صرفاً احساسی به این پرسش‌ها پاسخ داد.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: فرهنگ مهدویت زمانی می‌تواند برای این نسل جذاب و اقناع‌کننده باشد که به پرسش‌های واقعی آنان توجه کند، امکان گفت‌وگو و پرسشگری را به رسمیت بشناسد و ابعاد عقلانی، اخلاقی و اجتماعی این باور را نیز تبیین کند.
مهدویت؛ امیدی که انسان را برای ساختن آینده مسئول می‌کند
محمودی با تأکید بر نیاز عمیق نسل جوان به امید اظهار کرد: در نهایت، به نظر من نسل جوان با وجود همه تغییرات فرهنگی و رسانه‌ای، همچنان نیاز عمیقی به امید دارد؛ اما امیدی که واقعی، معنادار و قابل زیستن باشد.
وی افزود: مهدویت می‌تواند چنین امیدی ایجاد کند؛ امیدی که صرفاً وعده آینده نیست، بلکه انسان را برای امروز مسئول می‌کند.
این عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان خاطرنشان کرد: اگر فرهنگ مهدویت بتواند در ذهن و زندگی جوان به این معنا تبدیل شود که آینده بهتر ممکن است و من هم در ساختن آن مسئولم، آن‌گاه انتظار از یک مفهوم صرفاً ذهنی فراتر می‌رود و به یک نیروی اخلاقی، اجتماعی و تمدنی تبدیل می‌شود.