محمد محمودی، فعال رسانه ای و دبیر سابق پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی در یادداشتی نوشت:
این یادداشت درباره بازداشت یک طلبه انقلابی پرسروصدا نیست، بلکه درباره مسیری است که انقلابی گری را از ذوب در ولایت به ذوب در احمدی نژاد رسانده که در آن بر خلاف انقلابی های اصیل که نص ولی برایشان حجیت داشت، نقل های مجهول و منتسب به امام زمان (عج) ارجحیت بیشتری دارد.
مثال عینی می خواهید برای این ادعا، یکی دو تا بارزش را خدمتتان عرض می کنم: اولی زمانی بود که احمدی نژاد به نهی از پشت بلندگوی قائد شهید هم برای عدم حضور در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲، پاسخ منفی داد و برای توجیه رفتارش هم به عنوان یک انقلابی، به رهبری پیام داده بود که من قصد تمرد ندارم ولی چون بصورت مستقیم اذن حضور -بخوانید از جانب امام زمان (عج) – دارم، مکلف به انجام آن هستم و در هر صورت شرکت خواهم کرد که کرد!.
مثال دوم و عینی هم به همین انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۳ برمی گردد که سعید جلیلی هم درست مثل احمدی نژاد در انتخابات ۱۳۹۲، از دستور صریح و موثق قائد شهید برای کناره گیری به نفع یکی از کاندیداهای جریان انقلابی سرباز زد و بجای آنکه مثل احمدی بگوید «مأذون م!» و بماند، گفت: «در صدرم» و ماند!.
این یادداشت را کوتاه نوشتم چون تفصیل و اهداف آن را در یادداشت دیگری با عنوان «توافق، بهانه است!» نوشته ام، ولی دلیل آنکه مجاب شدم تا هشدار مجددی درباره «انقلابی های ذوب شده در احمدی نژاد!» بدهم آن است، که کسی فکر نکند این ماجرا فقط با بازداشت و محدودیت پیاده نظام هایی نظیر رسایی جمع خواهد شد و پیغام های امثال باقر خرازی هم برای لشگر کشی حزب الله هم برای فتح تهران، فقط یک سهو بیان و جوگیر شدن در جمع بوده و تمام. نخیر. این داستان سردرازی دارد.
فقط کافی است مثل رسانه ملی خود را به ندیدن نزنید و نگاه مجددی به گزارش نیویورک تایمز از طرح آمریکا و اسرائیل برای به قدرت رساندن احمدی‌نژاد در ایران بیاندازید و یک سوال ساده از خود بپرسید، آیا عملکرد «انقلابی های ذوب شده در احمدی نژاد!» می تواند در تحقق آن طرح شوم آمریکا و اسرائیلی، نقشی ایفا کند یا نه؟. خدای نکرده که قرار نیست یکدفعه احمدی نژاد از آسمان بیاید و به حکومت برسد!. بالاخره یک مقدمات و الزاماتی می خواهد که حتما بخش مهمی از آن باید توسط انقلابی های ذوب شده در احمدی نژاد عملیاتی شود. یادتان که نرفته مهم ترین هنر احمدی نژاد، «بر هم زدن وحدت ملی» «افزایش تنش بین المللی»، «بی نتیجه گذاشتن مذاکرات و توافقات» بود!. «این همانی» از این روشن تر می خواهید؟.