در متن پیام سیدجواد حسینی، به مناسبت فرا رسیدن هفته ملی کودک، آمده است: لبخند کودکان، زیباترین روایت از امروز ایران و معتبرترین گواه بر امید به فردای آن است.
کودکی، نخستین فصل شکل گیری انسان و بنیادی ترین سرمایه گذاری هر جامعه برای ساختن آینده خویش است. آنچه امروز در جهان یک کودک می‌کاریم ، فردا در منش، اندیشه، سرمایه اجتماعی و سرنوشت ملی ما به بار خواهد نشست.
از همین رو پاسداشت کودکی نه صرفا یک مناسبت تقویمی، بلکه معیاری برای سنجش عدالت، سنجه ای برای ارزیابی مسئولیت پذیری اجتماعی و نشانه ای از بلوغ اخلاقی و فرهنگی یک ملت است.
شعار امسال هفته ملی کودک «لبخند کودکان الفبای وطن است»، یادآور حقیقتی عمیق و بنیادین است. وطن، پیش از آنکه در مرزهای جغرافیایی و نشانه های تاریخی تعریف شود، در امنیت خانه هایش، در فرصت های برابر رشد فرزندانش و در آرامشی معنا می یابد که به کودکان خود هدیه می‌دهد . لبخند کودک تنها نشانه شادی وی نیست ؛ گواهی بر امنیت، اعتماد؛ تعلق و امیدی است که جامعه توانسته است در وجود وی زنده نگه دارد.
از این منظر ، هیچ سیاستی در حوزه کودک را نمی‌توان مستقل از کیفیت زندگی خانواده ها ، ظرفیت محله ها، دسترسی عادلانه به خدمات و میزان حمایت جامعه از کودکان در معرض آسیب ارزیابی کرد. آینده ای که برای ایران می خواهیم از امروز و از نحوه مواجهه با آسیب پذیر ترین کودکان این سرزمین آغاز می شود.
در سازمان بهزیستی، باور داریم که هر کودک ؛ صرف نظر از شرایط تولد ، وضعیت خانوادگی ، محل زندگی یا برخورداریهای اقتصادی و اجتماعی ، صاحب کرامت، حق رشد ، فرصت شکوفایی و شایسته برخورداری از حمایت موثر است. هیچ کودکی نباید به دلیل فقر ، معلولیت؛فقدان سرپرست موثر ، شرایط نامناسب خانوادگی یا محرومیت جغرافیایی از فرصت تجربه یک زندگی امن؛ با کیفیت و امید بخش باز بماند.
بر همین مبنا رویکرد ما در حمایت از کودکان فراتر از مداخله پس از وقوع آسیب، بر پیشگیری ، شناسایی به موقع ، توانمند سازی خانواده ها ، تقویت شبکه های حمایتی محله محور و فراهم کردن زمینه رشد کودک در محیطی امن ، پایدار و سرشار از احترام استوار است .
خانواده در صورت برخورداری از ظرفیت و شرایط ایمن، نخستین و مهم ترین بستر رشد کودک است و هرجا حفظ کودک در خانواده به دلیل مخاطرات جدی امکان پذیر نباشد حمایت تخصصی و مراقبت جایگزین باید با رعایت عالی ترین استاندارد های حقوق کودک و با اولویت منافع عالیه وی انجام گیرد.
ما بر این باوریم که موفقیت در حمایت از کودکان؛ محصول عملکرد یک دستگاه به تنهایی نیست. دولت، نهادهای عمومی، نظام آموزشی و سلامت، سازمان های مرتبط، خیرین، رسانه ها، خانواده ها و همه شهروندان در برابر ساختن کودکان مسئول هستند، نهادهای عمومی، نظام آموزشی و سازمان های مردم نهاد، خیرین، رسانه ها، خانواده و همه شهروندان، در برابر ساختن جامعه ای کودک دوست مسئولیت مشترک دارند. این مسئولیت زمانی به نتیجه می‌رسد که حمایت از کودک از سطح شعار به متن تصمیم گیری ها ؛ تخصیص منابع ، برنامه ریزی های ملی و رفتار روزمره ما راه یابد.
هفته ملی کودک ، فرصتی است برای باز اندیشی در این پرسش اساسی که آیا در تصمیم ها و سیاست های خود جهان را از منظر کودک نیز می بینیم ؟ آیا صدای کودک شنیده می‌شود ؟ آیا خانواده های نیازمند حمایت ؛ پیش از فروپاشی توان مراقبتی خود به خدمات موثر و کودکانی که در معرض غفلت ؛ خشونت یا محرومیت قرار دارند ، به اندازه دیگر کودکان از فرصت زیستن ، آموختن ، بازی کردن و امید بستن برخوردارند ؟
پاسخ شایسته به این پرسش ها تعهدی مستمر و عزمی فراتر از یک هفته و یک مناسبت می طلبد ، عزمی برای تبدیل حمایت از کودکان به اولویتی پایدار در حکمرانی اجتماعی و فرهنگی کشور.
اینجانب ضمن گرامیداشت هفته ملی کودک، از تمامی همکاران خدوم سازمان بهزیستی، متخصصان و فعالان حوزه کودک، خانواده های مسئولیت پذیر ، سازمان های مردم نهاد ، خیرین و همه کسانی که با دانش ، تعهد و مهرورزی در مسیر حمایت از کودکان گام بر میدارند قدردانی می کنم و بر ضرورت هم افزایی ملی برای صیانت از حقوق کودکان و ارتقای کیفیت زندگی آنان تاکید دارم .
بیاییم باور کنیم که آینده ایران پیش از آنکه در فردا ساخته شود، در تجربه امروز کودکان شکل می‌گیرد ؛ در امنیتی که احساس می کنند ؛ در احترامی که دریافت می کنند؛ در فرصتی که برای شکوفایی می بینند و در امیدی که به زندگی پیدا می‌کنند.
پاسداری از این لبخند نه لطفی از سر ترحم ؛ بلکه ادای حق کودکی و ایفای مسئولیتی ملی و انسانی است.
به امید روزی که هیچ کودکی در این سرزمین ؛ رویای خود را قربانی محرومیت نکند و هیچ خانواده ای در مسیر پرورش فرزندش از حمایت و همراهی جامعه بی بهره نماند.
لبخند کودکان الفبای وطن است؛ بیایید آینه ایران را با این الفبا بنویسیم.