استامینوفن کدئین، دارویی که قبلاً به راحتی در داروخانه‌ها یافت می‌شد، هم‌اکنون در داروخانه‌های تهران کمیاب شده است. حتی با داشتن نسخه، بیماران مجبورند برای تهیه این دارو چندین داروخانه را جست‌وجو کنند.
بسیاری از سرپرستان داروخانه‌های خیابان ولی‌عصر، میرزای شیرازی و سنایی تهران در پاسخ به سوال درباره موجودی استامینوفن کدئین اظهار می‌کنند: «نداریم»، «نیست»، «زیاد توزیع نمی‌شود» یا «خیلی محدود توزیع می‌شود». یکی از سرپرستان داروخانه در خیابان سنایی می‌گوید تنها دو بسته از این دارو دریافت کرده‌اند.
همچنین سرپرست داروخانه‌ای حوالی میدان جهاد بیان می‌کند: «گاهی مجبوریم سبدی دارو بخریم، یعنی برای دریافت چند بسته استامینوفن کدئین باید داروهای دیگری هم خریداری کنیم.»
پیش‌تر، مراجعه به داروخانه‌های بزرگ‌تر معمولاً فقط برای داروهای خاص لازم بود، اما اکنون مدیر داروخانه‌ای در خیابان میرزای شیرازی اعلام کرده که اگر نسخه داشته باشید، در این داروخانه‌ها امکان بیشتری برای یافتن استامینوفن کدئین وجود دارد.
استامینوفن کدئین به دلیل داشتن مقدار اندکی ماده مخدر، همواره نیازمند نسخه بوده است. با این حال، فراوانی آن موجب می‌شد برخی داروخانه‌ها بدون نسخه نیز این دارو را در اختیار بیماران قرار دهند. اکنون شرایط برعکس شده و حتی با نسخه نیز باید داروخانه‌های متعددی جست‌وجو کرد تا شاید دارو یافت شود.
علت کمیابی استامینوفن کدئین
هادی احمدی، سخنگوی انجمن داروسازان ایران، ضمن تایید کمبود این دارو در داروخانه‌ها، علت آن را این‌گونه تشریح می‌کند: «بخشی از مواد اولیه تهیه استامینوفن کدئین از کشفیات مواد مخدر داخلی تأمین می‌شد، اما با ممنوعیت کشت مخدر در افغانستان و کاهش کشفیات در ایران، دسترسی به مواد اولیه کاهش یافته و به همین دلیل توزیع دارو محدود و سهمیه‌ای است.»
او می‌افزاید: «شرایط فعلی عادی نیست و در وضعیت بحرانی و جنگی به سر می‌بریم. مسیرهای تامین مواد اولیه بسته شده و اجازه ورود آن‌ها داده نمی‌شود.»
از سوی دیگر، تامین مواد اولیه از خارج کشور نیز با مشکلاتی مواجه شده است. احمدی در این خصوص می‌گوید: «مسیرهای زمینی، هوایی و دریایی بسته شده و مرزها نیز مسدود هستند. همچنین انتقال ارز با مشکلاتی روبرو شده و مسیرهای بانکی بسته‌اند؛ بنابراین امکان جابه‌جایی و انتقال ارز عملاً وجود ندارد.»
او در ادامه تاکید می‌کند که اگرچه در شرایط عادی امکان تهیه مواد اولیه از کشورهای دیگر وجود داشت و حتی در صورت کاهش کشفیات تریاک، داروهای مورد نیاز تأمین می‌شد، اما اکنون به دلیل شرایط بحرانی و محدودیت‌ها، مدیریت و مصرف دارو باید با احتیاط بیشتری انجام شود. دیگر مانند گذشته امکان تولید و توزیع فراوان دارو وجود ندارد.